Адам Глобус (adam_hlobus) wrote,
Адам Глобус
adam_hlobus

2010. Лідзія і музей

Сягоння пазнаёміўся з мілай жанчынаю, як напісаў бы пра яе незабыўны Брыль, але ж я не цукроваслоўны літаратар... Таму буду казаць проста... Сягоння пазнаёміўся з Лідзіяй Макарэвіч. Яна сказала, што прачытала мае "Словы пра тату". "Хораша?" - спытаў я ў Лідзіі. "Выдатна!" - пахваліла мяне спадарыня Макарэвіч і прапанавала здаць рукапіс у Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры. Яна дырэктар гэтай установы. Яна мае поўнае права на падобную прапанову. Я, не падумаўшы, пагадзіўся. Ну як ты адмовіш жанчыне, калі Вова Арлоў з Валікам Акудовічам стаяць у сведках. Цяпер, праз пару гадзін, сяджу ды мучаю сябе пытаннямі... Здаваць ці не здаваць? Мо зарана мне ў музей? Можа што лепшае напішацца? Мо... Здаць і забыць! Усё!
Tags: сУчаснікі
Subscribe

  • (no subject)

    * З носу на паркет ляціць кропля крыві – малюе сонца...

  • (no subject)

    * Начныя дажджы пазбівалі з каштанаў светлую квецень... * Вясновы вецер гуляе-весяліцца пад спадніцамі… У выданнях, дзе не знойдзецца…

  • (no subject)

    * Чорную птушку ў высокай траве хлопчык фатаграфуе...

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 10 comments

  • (no subject)

    * З носу на паркет ляціць кропля крыві – малюе сонца...

  • (no subject)

    * Начныя дажджы пазбівалі з каштанаў светлую квецень... * Вясновы вецер гуляе-весяліцца пад спадніцамі… У выданнях, дзе не знойдзецца…

  • (no subject)

    * Чорную птушку ў высокай траве хлопчык фатаграфуе...