Адам Глобус (adam_hlobus) wrote,
Адам Глобус
adam_hlobus

1977. Бараноўскі і жывапісная мова

Карціны Бараноўскага пазнавальныя, бо ён здолеў стварыць адметную жывапісную мову.

Палітра трымалася на бялілах. У кожную фарбу на палітры Бараноўскі дадаваў шмат бяліл. Таму ягоныя карціны маюць светла-перламутравае адценне.

Другім прыёмам Бараноўскага было дадаванне. Ён лічыў, што карціна мусіць насычацца рознымі каляровымі падрабязнасцямі. “Трэба дадаваць, а не адымаць!” – заклікаў мастак. Дадаванне ператварала паверхню палатна ў каралы вылепленыя з густой фарбы.

Шмат хто з мастакоў выкарыстоўвае фактуры. Рэмбрант рабіў рэльефным святло і гладкімі цені. Руо з дапамгай пастознага жывапісу прымушаў карціну свяціцца на ўзор гатычных вітражоў. Выкарыстоўвалі фактуры і беларускія жывапісцы. Найбольш фактурныя палотны Нэлі Шчаснай і Барыса Аракчэява, але і ў Шчаснай і ў Аракчэява фактуры выглядаюць не рукатворнымі, як у Анатоля Бараноўскага, а механічнымі.

Трэці прынцып – шматпланавасць. Бараноўскі выбудоўваў на карцінах паветраную перспектыву. Сваім вучням ён заўжды паказваў на працах кантрасты, якіх не павінна быць на атдаленых планах.

Анатоль Бараноўскі нікому не навязваў сваю жывапісную мову. Хочаш працаваць інакш? Працуй, але працуй у межах дазволеных інстытуцкімі канонамі. Калі нехта са студэнтаў выходзіў з канонаў, Бараноўскі пачынаў рабіць заўвагі. З-за гэтага нават да сваркі магло дайсці. Так атрымалася і ў мяне, калі я вырашыў напісаць натуршчыцу ў сталі Рэмбранта. Нічога доўбрага з гатага намеру ў мяне не атрымлівалася. Натуршчыца – чачэнка Іра Камілава – зусім не адпавядала рэмбратнаўскім тыпажам. Анатоль Бараноўскі тактоўна параіў напісаць пастаноўку без адсылак да вялікага галандца. Настрой у мяне быў кепскі і без ласкавых заўваг выкладчыка. Я пачаў агрызацца: “Вы хочаце, каб я напісаў пастаноўку пад Бараноўска ці пад Вашчанку? Вы думаеце, што вывучэнне Рэмбранта – марная справа? Вы так мне і скажыце – пішы, як усе навокал, пад Вашчанку, і не будзе ў цябе, хлопец, праблем!” Бараноўскі пачырванеў. Ён заўсёды чырванеў, калі злаваўся. Ён відавочна злаваўся, але не казаў мне зняважлівых слоў і не крычаў. Сказаў, што не прымушае мяне пісаць пад Вашчанку і пад Бараноўскага, але раіць улічыць патрабанні інстытуцкай праграмы.
Tags: Анатоль Бараноўскі
Subscribe

  • (no subject)

    Вова Адамчык, які сядзіць на руках у таты Чэся, з далёкага 1959 віншуе вас з новым 2018 годам!

  • (no subject)

    Гульні са спакусаю ў келіху…

  • (no subject)

    Галя, Галіна Сямёнаўна, найвялікшы знаўца букіністычнай кнігі ў Мінску… Ганаруся сяброўствам з гэтым цудоўным спецыялістам.

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments