January 4th, 2010

07kiepka

(no subject)

z 2010. ul_sciapan і курыва

Сцяпан сказаў мне, што кінуў курыць. Замест таго каб здзівіцца, я распавёў яму, што кінуў паліць на дзень раней. Мы не дамаўляліся кідаць курыць разам. У нас гэта выпадкова атрымалася. “Цяжка?” – пытаюся. “Цяжка! Але ніхто не паміраў ад таго, што кінуў паліць!” – “Канешне! Нашто паміраць, калі можна проста закурыць. Ніхто не паміраў, бо каб не памерці ад пакутаў, яны закурвалі. Яны закурвалі, а мы не закурым!” – “Не закурым! І ў нас хутка адкрыецца другое дыханне!” – “Сцёпа!”—“Што?” – “Сцёпа, у нас не адкрыецца другое дыханне, бо мы кінулі курыць з-за таго, што першае дыханне пачала сканчацца!” – “А я веру, што адкрыецца!” – “Вер! Ведаеш, калі я кідаў піць, я што раніцы бег у парку і думаў, што зараз вазьму і выбегу з сябе п’яніцы, я-п’яніца застанецца ў мінулым, а я цвярозы пабягу далей. І дапамагло! Цяпер я прыдумаў для сябе новы вобраз. Я не выбягаю з сябе, а пераступаю праз сябе курца. Я-курэц спыняецца і закурвае, а я пераступаю праз яго і іду сабе далей. Цяжка пераступіць пра я-курца, калі і ты сядзіш і ён сядзіць, даводзіцца ўставаць і сыходзіць. Усё хапіць пра цыгарэты, пайшлі на мароз!” – “Пайшлі! Мароз бадзёрыць, і на марозе меней хочацца закурыць…”