May 27th, 2007

07kiepka

(no subject)

2007. Каткоўскі (1976-2007) і травень

Мае ўзаемаадносіны з Уладзімірам Каткоўскім выходзілі за межы будзёнай рэальнасці. Анёл смерці неаднойчы пралятаў паміж намі менавіта вясною. 20 траўня на рахуну за каву ва ўніверсаме “Цэнтральны”, што ў Менску, я напісаў чарнавік верша. Пэўна, ён складаўся і для Уладзіміра…

Смерць у траўні

Дажыць ты зможаш толькі да вясны,
І больш нічога, сапраўды, нічога…
Нядоўгая, нажаль, твая дарога.
Кароткая, як ранішнія сны.

Хацеў бы да наступнае вясны
Спазнаць паболей слодычы і болю,
Хацеў бы шмат свабоды, прагі, волі…
Ды час прыйшоў табе нярадасны.

Бэз пад дажджамі будзе красаваць,
І рассыпаць карункавую квецень,
Вясна-красна буяцьме па ўсім свеце,
А ты заснеш і будзеш мёртва спаць.

P. S.
25 траўня Валодзя пакінуў наш свет. Амаль год ён прабыў у коме, пасля дарожнай аварыі, што здарылася ў Празе. Смерць не ведае літасці. Застаецца адно спачуваць сябрам і родным Уладзі Каткоўскага.