?

Log in

No account? Create an account
ЗАНАТОЎКІ МАСТАКА — LiveJournal [entries|archive|friends|userinfo]
Адам Глобус

[ website | Facebook-hlobus ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

(бяз тэмы) [Тра. 23, 2018|02:23 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

*

З носу на паркет
ляціць кропля крыві –
малюе сонца...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 23, 2018|09:57 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1988. Сапач, Сыс і Ксавэрый

Першы раз я пачуў вершы Сапач у выкананні Сыса. На паседжанні “Тутэйшых” Анатоль Сыс урачыста абвясціў, што ў Гомлі жыве выдатная паэтка, якую мы проста абавязаны залічыць у свае змагарныя шэрагі. Каб ніхто не засумняваўся, што гомельская паэтка мае добрыя вершы, Сыс пачаў іх чытаць...

Прыходзце, калі сцямнее,
ці свята будзе, ці будзень,
калі ў азалелых прысадах
прачнуцца на ноч ліхтары…

Сыс так чытаў вершы Сапач, так стараўся, так выкладаўся, што ў нейкі момант, я быў падумаў: няма ніякай Тані Сапач, гэта Сыс такім чынам прэзентуе сваю новую паэтычную падборку пра Ксавэрыя... Пасля таго эфектнага чытання, я доўга не мог прывыкнуць да вершаў Тані ў аўтарскім сціплым і крыху занудлівым выкананні. Дарэчы, я так і не прывык да яе чытання ўласных вершаў, бо Анатоль Сыс і Кася Камоцкая рабілі гэта значна лепш за аўтарку.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 22, 2018|10:19 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1990. Сапач і пачуццё

Да мяне ў рэдакцыйны кабінет часопіса “Крыніца” прыйшла Кася Камоцкая. У нейкія моманты спявачка Кася рабілася зусім простай. Тады быў якраз такі момант яе дзіўнаватай простасці: “За крамай, што пад шпілем, на дзіцячай пляцоўцы цябе чакае Таня Сапач. Хоча пагаварыць. Здаецца, у яе да цябе пачуццё!” – “Думаеш, мне варта ісці?” – “Схадзі... Чаму не пайсці, калі цябе чакаюць?” – “Ты са мной пойдзеш?” – “А што мне там з вамі рабіць?” – “Можна якога віна ўзяць і выпіць”. – “Сёння выпівайце без мяне”. Я пайшоў у суседні двор, дзе на дзіцячай пляцоўцы сядзела паэтка Таня Сапач. “Кася сказала, што ў цябе да мяне пачуццё. У мяне простая прапанова, а давай мы нічога не будзем рабіць з тваім пачуццём. Давай мы лепш зробім кніжку тваіх вершаў. Ты збярэш лепшыя вершы, я зраблю вокладку. Якога колеру ты хочаш вокладку сваёй першай кніжкі?” – “Кніжку? Вокладку? Колер? Няхай яна будзе такая, як і твая першая кніжка вершаў “Парк” – аранжавая”.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 21, 2018|04:17 pm]
Адам Глобус
[Tags|, ]

*

Чэхаўскае прозвішча – Чайка...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 21, 2018|10:12 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1992. Сапач і “Менск-Мінск-Minsk”

З рэжысёркай Зояй Катовіч здымаў фільм пра Мінск. У тым фільме я нават зняўся ў эпізодзе - выступіў у ролі паэта Адама Глобуса. Так што музыка для фільма не магла быць песняй на мае вершы, бо гэта выглядала б нахабным пераборам. Але ж хацелася, каб у нашым фільме пра Менск-Мінск-Minsk гучала песня адпаведная тагачаснаму гораду. Мы выбралі рок-паэта, які быў максімальна падобны да мяне, выбралі рок-гурт, які выконваў песні і на мае словы. Можа некаму гэты выбар падасца дзіўным, але ў фільме прагучала песня “Новага Неба” на верш Тані Сапач. “Мы – дзеці чорнага гораду, мы выйшлі зь ягонага чэрава, мы сталі ягонам голасам, а голас ня мае ценю...” Дзякуючы кіно я пабачыў, пачуў і адчуў, што самы блізкі мне рок-паэт у нашай беларускай рок-тусоўцы не Лявон Вольскі і не Фелікс Аксёнцаў, не Ігар Бабкоў і не Зміцер Лукашук, не Міхал Анемпадыстаў і нават не Анатоль Сыс, а Сапач.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 20, 2018|08:53 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

http://www.sn-plus.com/ru/page/persons/8522/#.WwGoKTqMr1g.facebook
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 20, 2018|12:54 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

2000. Сапач і паслядоўнікі

У паэткі Сапач палядоўнікаў не было і няма. Яна засталася самотнай у полі беларускай паэзіі. Ёсць прыхільнікі яе паэзіі, а вось паслядоўнікаў не выгадавалася. Мне заўжды хацелася напісаць, што Таня шмат часу змарнавала на журналістыку, на радыёжурналістыку на тэлежурналістыку. Пагатоў, я нават казаў ёй пра гэтае марнатраўства часу, здольнасцяў і сілаў. Нават адмаўляўся здымацца ў яе тэлесюжэтах. Толькі напісаць пра малапатрэбнасць яе журналістыкі не выпадае, бо менавіта там ізнайшліся ў яе паслядоўнікі. Асабліва мяне здзівіла Таня Поклад, якая навучылася гаварыць у мікрафон голасам Тані Сапач. Я нават нейкі час думаў, што ніякай радыёжурналісткі Тані Поклад і няма, што гэта Сапач выступае пад псеўданімам. Так што наяўнасць такой паслядоўніцы-двайніка пераканала мяне ў вялікіх здольнасцях Сапач-журналісткі. Але я ўсё адно шкадую, што Сапач-паэтка мела зусім мала часу на творчасць.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 20, 2018|09:34 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1960. Тата і трамвайная імклівасць

“Трамвай даімчаў яго аж да Дома друку.” – вычытаў у бацькавай ранняй кнізе “Млечны шлях”. “Трамвай даімчаў...” цяпер так ніхто не напіша. Трамвайная імклівасць засталася ў далёкім мінулым. Імклівыя ў нас легкавікі, а трамваі за тыя шэсдзесят гадоў, што прамінулі з дня напісання апавядання “Млечны шлях”, зрабіліся паважанымі і павольнымі. Але менавіта гэтая неадпаведнасць сучаснасці і кранае ў старым апавяданні, і спыняе мяне-чытача і змушае задумацца пра імклівасць нашага кароткага чалавечага жыцця.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 19, 2018|01:20 pm]
Адам Глобус
[Tags|, ]

Дзялендзік і птушкі

Ёсць вершы, якія самі запамінаюцца; ёсць песні, якія хочацца спяваць і спяваць; а ёсць і жарты, якія можна шматкроць паўтараць і яны не страчваюць сваёй свежасці. Такія жарты пісаў Валік Дзялендзік. Ён пісаў іх у форме грэгерый. Ягоныя грэгерыі хочацца вывучыць на памяць. Напэўна, Дзялендзік адзіны з маіх знаёмых паэтаў, чые жарты я пазапамінаў і прынагодна паўтараю. І тут паўтару некалькі грэгерый пра птушак...

Як жа хочацца ўбачыць на гругане ланцужок з крыжыкам.

Птушка ў кнізе – кручок, на які злавілі рыбку.

Варона заўсёды арудуе ў чорных пальчатках.

У птушак, якія спяваюць, няма каменя на душы.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 18, 2018|09:37 am]
Адам Глобус
[Tags|]

Кашкурэвіч і падзея

Ёсць графікі, якія з выхаду кнігі могуць зрабіць сапраўдную падзею. Яны здатныя зрабіць падзею з кнігай вядомай і шматкроць прачытанай. Такім графікам быў Барыс Забораў, калі аздабляў “Сымона-музыку” Якуба Коласа і казкі Аскара Ўальда ды Аляксандра Пушкіна. Такое можна сказаць і пра графіка Валеру Славука з ягоным аздабленнем кніжак беларускіх народных казак. Як для мяне, дык найбольш запамінальнымі падзеямі ў тутэйшым ілюстраванні класічных кніжак, былі працы Арлена Кашкурэвіча. Ягоныя малюнкі да Гётаўскага “Фаўста” моцна ўразілі чытачоў. Пасля з’яўлення абноўленага і абсучасненнага доктара Фаўста ў модных акулярах, Арлен Кашкурэвіч стаў легендарнай постаццю. Маладыя мастакі пераказвалі адзін адному розныя гісторыі пра яго. Казалі, як жонка Арлена чытала мужу “Фаўста” па-нямецку, і як ён натхняўся арыгінальнай музычнасцю вершаў геніяльнага паэта. Ілюстрацыі Кашкурэвіча да паэм Янкі Купалы гэтаксама сталі класікай беларускай кніжнай графікі. Шмат хто набыў і перачытаў кнігі Купалы, дзякучы змешчаным у іх малюнкам Кашкурэвіча. Казачныя вобразы Андэрсана шмат хто з беларускіх дзяцей упершыню ўбачыў вачыма Арлена Кашкурэвіча. Ён з тых адметных і непаўторных мастакоў, хто сваім талентам уздымаў кнігу на вышэйшы каштоўны ўзровень, а такіх сярод мастакоў – адзінкі.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 17, 2018|10:03 am]
Адам Глобус
[Tags|]

Словы і час

Мы тусілі... Займаюся івэнтамі... Зроблена дзеля хайпа... Разумею, але сам гэтыя “івэнт”, “туса” і “хайп” ужываць не спяшаюся, мусіць з-за таго, што у маіх тэкстах замала сучасных дыялогаў. Трэба больш займацца штодзённасцю і пісаць пра тут і цяпер, гэта правільна; але мяне пераследуе адчуванне, што шмат усяго значнага засталося ў маім мінулым і трэба яго старана апісаць, бо прападзе назаўжды.
СпасылкаПракамэнтаваць

каткоў [Тра. 16, 2018|04:54 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

1968. Каткоў і дзве мянушкі


На вясновых канікулах Сяргей Каткоў павёз студыйцаў на эцюды ў Лагойск. Пасялілі ўсіх нас у гатэлі. Я жыў у адным нумары з Юрам Яўменавым. Кожны вечар Каткоў рабіў прагляд зробленых за дзень малюнкаў. Я ў тым сакавіцкім і ледзяным Лагойску захапіўся плотам. Мне падавалася, што нічога больш цікавага за цёмны плот на фоне пашарэлага снегу ў Лагойску і няма. Я маляваў штыкетнікі, маляваў дзіркі зацыраваныя калючым дротам, маляваў завостраныя дошкі, маляваў лісты іржавай бляхі, з якіх лагойцы парабілі весніцы. Я так захапіўся лагойскім плотам, што атрымаў ад Сяргея Пятровіча мянушку: “Вова Адамчык у нас Певец заборов!”Студыйцам мянушка спадабалася, і яны пачалі называць мяне Певецзаборов. Мой сусед Юра Яўменаў таксама атрымаў мянушку ад Каткова, той назваў яго Казачнікам, бо Юра пісаў гуашшу нейкі фантастычны Лагойск з сінім зорным небам над заснежанымі стрэхамі і старымі бабамі з залатымі свечкамі ў крывых руках. Свае мянушкі мы насілі з гонарам. Мянушка ад Каткова ў нашай студыі лічылася за ўзнагароду.

СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 16, 2018|10:06 am]
Адам Глобус
[Tags|]

Розанаў і цвік

Заўжды цікавіўся: як хто піша...

Нехта лежачы на жываце дапісвае новы раман, бо сядзець на крэсле ўжо не можа. Пра такое пісанне мне на кінастудыі “Беларусьфільм” расказваў за чаркай вядомы празаік Віктар Казько. Раманіст Някляеў дапісаўся да таго, што срака забалела, і на сваю хворую сраку ён скардзіўся на прэзентацыі раманчыка “Лабух”. Шмат хто піша лежачы, бо мае слабую ці хворую спіну. Ёсць такія, што пішуць стоячы за канторкай. Вандроўныя паэты любяць складаць вершы, ідучы няспешна па лясных сцежках у бязлюдных гарах. Рамантычны Ўладзімір Караткевіч выдумляў прыгоды герояў седзячы за сталом у белай кашулі з гальштукам. Можна сказаць, што ў кожнага пісьменніка ёсць свой любімы прыём для стварэння тэкстаў. І далёка не кожны з іх шчыра раскажа пра ўласны метад працы, бо ў працэсах стварэння тэкстаў шмат інтымнага, сорамнага і сакрэтнага.

Згадаю рускага філосафа Розанава, якога выдатна апісваў у сваіх лірычных нататках Аляксей Рэмізаў:

“Потым: хто як піша?

В. В. Розанаў сказаў: калі ён на ўздыме і спісаныя аркушы нават не прасохлыя так і адкідаюцца, у яго гэта тырчыць, як цвік”.

Розанаў рызыкнуў адкрыцца. Рэмізаў не пасаромеўся тую гранічную адкрытасць апісаць і выдаць для чытачоў. А вось ханжа Раман Гуль у зласлівай крытыканскай нататцы набрахаў на тую шчырасць і тую адкрытасць: “Рэмізаўскія размазванні нельга кваліфікаваць інакш чым парнаграфія”. Дарэчы, Гуль брахаў на Рэмізава і Розанава, хаваючыся пад псеўданімам Эрг. Яно і зразумела, бо каб пісаць адкрыта і смела, трэба быць мужным і мець свой цвік.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 15, 2018|12:28 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

2018. Шура і кнігі

У Шуры захапленне – купляць і чытаць кнігі. Падабаецца чалавеку чытаць уласныя кнігі, а не бібліятэчныя і чужыя. Купляе цэлымі зборамі твораў, цэлымі пакетамі – як падняць, цэлымі пачкамі – як панесці. Некалі рэдактар Пеця Марцаў, калі браў Шуру журналістам у тыднёвік “Імя”, пабываў у яго дома. Расказаў: “Кватэра мікраскапічная і наладавана кнігамі ад падлогі да столі. Як так можна жыць, каб спаць і есці на кнігах?” Шура так жыве, разам з жонкай жыве і чытае запойна. Жонцы абрыдлі кніжныя завалы, і яна паабяцала, што больш не пусціць Шуру дамоў з новымі кнігамі. Шура нібыта скарыўся, не прыносіць дамоў кнігі. Ён іх прыносіць у кватэры да знаёмых. У Шуры шмат знаёмцаў, у якіх ляжаць на захаванні ягоныя кніжныя скарбы.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 15, 2018|10:25 am]
Адам Глобус
[Tags|]

2010. Міколка і слінка

“Вось буду я на гэтую мутату яшчэ і сваю слінку траціць...” – хмыкае Міколка. І не траціць, і не перажывае, і не напінаецца... Халтурыць. Піша і нагой калыша, як той казаў. Усё робіць толькі дзеля выгоды, дзеля прыбытку, дзеля капейкі. Практычны.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 15, 2018|08:49 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Начныя дажджы
пазбівалі з каштанаў
светлую квецень...

*

Вясновы вецер
гуляе-весяліцца
пад спадніцамі…

У выданнях, дзе не знойдзецца магчымасці паставіць на вокладцы 18+, апошні радок варта замяніць на “са спадніцамі”.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 14, 2018|10:11 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

Гісторыя аднаго кахання

Казка ў універсама “Цэнтральны”

Сустрэліся Газонакасілка з Касілагазонам і трахнуліся. Ім спадабалася. Яны пабраліся шлюбам і згулялі гучнае вяселле. Жывуць добра, але кожны застаўся на сваім прозвішчы, бо Газонакасілка не захацела пісацца Касілагазонкай, а Касілагазон і пагатоў не захацеў звацца Газонакасілам.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 14, 2018|09:50 am]
Адам Глобус
[Tags|]

Арлен Кашкурэвіч і Рэната Гутуза

Каб Рэната Гутуза нарадзіўся ў Беларусі, ён стаў бы кніжным графікам і зрабіў бы ілюстрацыі да “Фауста” Гётэ і “Песні пра зубра” Гусоўскага, як гэта зрабіў Кашкурэвіч. Каб Арлен Кашкурэвіч нарадзіўся ў Італіі, ён напісаў бы вялікае палатно пра змагара і героя Джузэпэ Гарыбальдзі, як гэта зрабіў Гутуза. Праўда, Гутуза нарадзіўся крыху раней за Кашкурэвіча і свае працы ён зрабіў першым.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 14, 2018|08:37 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Чорную птушку
ў высокай траве хлопчык
фатаграфуе...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Тра. 13, 2018|05:03 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Сталасць надыходзіць, калі заўважаеш, што ўсе навокал не толькі значна маладзейшыя за цябе, а яшчэ яны ўсе некуды спяшаюцца.
Спасылка6 камэнтароў|Пракамэнтаваць

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]