|
[Feb. 23rd, 2008|11:43 pm] |
z 2008. Юрась і крэсла
У букіністычнай краме, што на праспекце Незалежнасці, з год назад для чытачоў паставілі крэсла. Цяперака той, хто прытаміўся, можа пагартаць кнігу седзячы. Але гэта толькі гепатэтычна ты можаш прысесці; бо тое крэсла, зазвычай, займае чарнабароды вар’ят. Так кнігарня займела свайго заўсёднага чытача. Цяперака, мне нават з цяжкасцю ўяўляецца тая крама без сагнутага над тэкстам чорнагаловага шаленца. А тут раптам замест цёмнай і каротка пастрыжанай галавы, я пабачыў галаву безнадзейна-белую і сівабародую. Юрася Сутуліна я пазнаў неадразу, а калі і прызнаў, дык не стаў перарываць ягонае захапленне старымі альбомамі па мастацтву. Разам з Сутуліным я некалі займаўся ў мастацкай вучэльні. Зараз ён выглядае такім нямоглым і старым, што нават вар’ят саступіў яму сваё крэсла. Мне зрабілася так шкада Сутуліна і сябе, што я хутка сышоў з прапыленай букіністычнай крамы на свежае паветра. |
|
|
| Comments: |
Хуткаплыннасць і незваротнасць (
What I like about your life is that you are enjoying every step of it :) We can't do much with the rest.
А хто такі вар'ят? Нагадвае букініста з навэлы Цвайга...
Я яго ведаю толькі знешне... | |