?

Log in

No account? Create an account
ЗАНАТОЎКІ МАСТАКА [entries|archive|friends|userinfo]
Адам Глобус

[ website | Facebook-hlobus ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

Лявон Вольский. Концерт в Минске 21.09. Лучшие моменты [Врс. 22, 2017|09:37 pm]
Адам Глобус
СпасылкаПракамэнтаваць

Lavon Volski. Ігар Варашкевіч - На станцыі Койданава [Врс. 22, 2017|07:15 pm]
Адам Глобус
[Tags|, ]

СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 21, 2017|11:22 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

2017. Лявон і Алена

Патэлефанаваў Лявон і запрасіў на канцэрт. Давялося адмовіцца, бо мусіў сустракаць жонку, якая прылятала з Барселоны. Алена прыляцела з прыгодамі, з губляннем тэлефону, з крыклівымі і кашлючымі дзецьмі ў самалёце, які прытрымалі перад узлётам. Жонка дома, мы павячэралі і цяпер можна крыху пашкадаваць, што адмовіўся ад запрашэння на канцэрт.
СпасылкаПракамэнтаваць

Журы прэміі Гедройца абвяшчае кароткі спіс [Врс. 21, 2017|10:32 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

Журы прэміі Гедройца абвяшчае кароткі спіс
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 21, 2017|12:02 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

Натуршчыца, натурніца, дурніца…

Пяцьдзесят гадоў малюю натуршчыц, і толькі цяпер дазнаўся, што нехта спрабуе пераназваць натуршчыцу ў натурніцу. Адразу чуваць, што чалавек, які прыдумаў слова «натурніца» ніколі іх не маляваў і не працаваў з імі. Каб ён у гутарковай мове ўжываў слова «на-тур-ні-ца», ды пачуў бы ў ім «дур-ні-ца». Скажу так, слова «натурніца» прыйшло ў галаву глухога да мовы і паэзіі чалавека. Такія словы мог бы робат вырабляць. Робату можна і слова «натурнік» дараваць. Робат не зробіць памылку і не напіша замест «натурнік» «на турнік». Чалавек памылкі робіць, гэта натуральна. Чалавек і прызнае свае памылкі і выпраўляе іх. Таму варта выправіць усіх натурнікаў і натурніц, бо гэта словы-памылкі, адназначна.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 21, 2017|10:44 am]
Адам Глобус
[Tags|]

2017-1970. Броня і жалудовая кава

Каб жа я быў добрым кухарам і працаваў якім тэхнолагам-вынаходнікам на шакаладнай фабрыцы, дык у якасці эксперыменту выпусціў бы цукеркі ў форме каштанаў і жалудоў. Бог мой, як жа хацелася ў дзяцінсве пакаштаваць той жолуд і каштан, якое гора-горкае было ў роце і на душы з-за іх даўкай драўлянай няўежнасці. Калі з жалудоў мая баба Броня яшчэ магла прыгатаваць салодкую і густую жалудовую каву забеленую малаком нашай каровы Зоркі, дык з глянцавітых беларускіх каштанаў ніхто нічога смачнага так і не змог зрабіць. Вось і падумалася пра цукеркі жалуды і цукеркі каштаны, тым больш, што з цукеркамі гарошак справы ў кухараў ідуць добра. Калі гарошак можна прадаваць у пакеціках і без фанцікаў, дык для шакаладных жалудоў і каштанаў варта зрабіць абгорткі ў залатых колерах вераснёвай лістоты… Зрэшты, запісалася ўсё гэта, каб не забывацца пра бабіну жалудовую каву.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 20, 2017|10:28 am]
Адам Глобус
[Tags|]

2017. Лагун і качка

У асяродку тутэйшай артыстычнай публікі шмат грыбнікоў, ягаднікаў, рыбакоў – слабакоў, адным словам. Але і паляўнічыя сярод іх зрэдку трапляюцца. Жывапісец Валодзя Мохаў і манументаліст Эдуард Рымаровіч любілі пагуляць у лесе са стрэльбаю на плячы. Ездзяць на паляванні журналіст Міхась Талочка і фалькларыст Вова Лобач. Талочка – на ваўкоў, а Лобач – на зайцоў. Быў сярод артыстычных паляўнічых і легендарны чалавек – карціншчык Уладзімір Лагун. Ён мог упаляваць дзіка. Мог напісаць вялікае палатно з упаляваным дзіком. А яшчэ Ўладзімір Лагун мог падстрэліць качку, прыгатаваць і з’есці яе разам з усімі костачкамі. Легендарнасць Лагуна захоўваецца ў гісторыях пра паяданне птушкі з косткамі. Сам я ўсю сваю рыбу злавіў у дзяцінстве, там і грыбы з ягадамі сабраў, а цяперака цікаўлюся людзьмі з іх незвычайнасцямі і легендарнасцямі.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 20, 2017|10:27 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Мастак-самавук Япук Дрыстовіч.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 20, 2017|09:25 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Упрыгожваю
свежымі жалудамі
кніжную шафу...

*

Хутка знікаюць
бурбалкі на лужыне,
былі і няма...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 18, 2017|10:42 am]
Адам Глобус
[Tags|]

Тургенеў і Біршэйн

У Расіі, і ў іншых краінах, дзе ўсё яшчэ шануецца і вывучаецца творчасць Івана Тургенева, настаўнікі задаюць сабе адно і тое ж пытанне? Чаму Герасім утапіў Му-му? На такое пытанне адказаць лёгка. Герой апавядання Герасім утапіў сабаку, бо так напісаў аўтар. Пасля такога адказу ўзнікае больш складанае пытанне. Чаму рускі пісьменнік апавядаў пра забойства сабачкі, а не пра знічтажэнне кацяняці? Чаму Іван, выбіраючы паміж сабакам і катом, выбраў сабаку? На мой розум, чытачы шкадавалі б значна больш закатаванае кацянятка, чым утопленага цюцьку. Адказы на гэтыя пытанні знайшліся ў апавяданнях-успамінах жывапісца Макса Бірштэйна, які захапляўся не толькі алейным жывапісам, ён захапляўся і сабакаводствам. Меў уганараваную медалямі лайку Дзігу. “Мне падаецца, праўда я не зусім у гэтым перакананы, Тургенеў сказаў: “Што можа быць на свеце больш цудоўным, чым маленькія дзеці, хіба што толькі шчанюкі...”.” – прачытаў я ў кнізе Бірштэйна “Карціны і жыццё”. Думаю, што так і Тургенеў меркаваў. Апавяданне “Му-му” балюча кранае і раніць нашу душу, бо ў сабачцы мы бачым менавіта дзіця, чалавека, сябе...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 18, 2017|10:29 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Іду пад дажджом,
каштанавае лісце
ляціць насустрач...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 18, 2017|10:28 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Вецер у соснах –
вось што варта ўспамінаць
пра Нарвегію...
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 17, 2017|11:35 am]
Адам Глобус
[Tags|]

2017. Грыневіч і кінаслёзы

Пісьменнікі, пералічваючы настаўнікаў, любяць называць гучныя імёны класікаў. Пытаешся ў вершаплёта з пачаткоўцаў пра ягоных настаўнікаў і чуеш: «Я вучыўся ў Борхеса, Дхамапады і Картасара!» Зразумела, што ні Борхес, ні Картасар ні тым больш Дхамапада нічога не ведалі пра вершаплёта, які праслухаў курс лекцый Алега Лойкі і Аляксандра Станюты. Мастакі ў такіх выпадках паводзяць сябе больш карэктна і называюць не тых, у каго яны вучыліся, а тых, хто спрабаваў іх навучыць мастакоўскай пісьменнасці і майстэрству. Таму Сяргей Грыневіч пазначае ў графе настаўнік Гаўрыіла Вашчанку. Сяргей пяць гадоў правучыўся на кафедры манументальнага мастацтва, якую Вашчанка ўзначальваў. На чацьвёртым і пятым курсе Вашчанка выкладаў кампазіцыю і штотыдзень вучыў Грыневіча прафесіяналізму. З гэтым зразумела. Тым больш, што можна адшукаць пэўную пераемнасць. Ад Вашчанкі да Грыневіча перайшла любоў да нацюрмортаў з чырвонабокімі яблыкамі і партрэтаў беларускіх сялян. Ад выкладчыка жывапісу Анатоля Бараноўскага да Грыневіча мала што перадалося. Так выглядае знешне, але менавіта Бараноўскі быў самы вялікі аматар кіно на нашай кафедры. Мы ўсе з радасцю хадзілі ў кінатэатры, бо толькі там можна было пабачыць вялікі каляровы Парыж, вялікі вечны Рым, вялікую паэтычную Верону. У кінатэатрах на паўтары гадзіны знікала жалезная заслона, што падзяляла тагачасны свет на СССР і астатніх. Фільм «Рамэа і Джульета» рэжысёра Франка Дзэфірэлі Бараноўскі паглядзеў 15 разоў. Ён агітаваў усіх нас хадзіць у кіно і глядзець бессмяротнага Шэкспіра. Ён нават не саромеўся прызнавацца, што плача ў кіназалах. Плача, калі бачыць мёртвых каханкаў, мёртвага Рамэа і мёртвую Джульету. Ад Бараноўскага да Грыневіча перайшла любоў да кіно, любоў да кінаафіш і кінабагоў. Калі я бачу на люстэрках напісаных Грыневічам кінематагрфічных апосталаў – Джэймсаў Бондаў, адразу згадваю нашага выкладчыка жывапісу Анатоля Бараноўскага, які ліў слёзы ў кінатэатрах.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 16, 2017|09:13 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

Віпы і тралейбусы

На кангрэс беларусістаў сабраліся вучоныя і віп-вучоныя. Вучоныя прыехалі за свой кошт, а віп-вучоных везлі на віп-аўтобусе. Я ведаю шмат каго з віп-вучоных, ведаю і тое, што яны на працу ездзяць на віп-тралейбусах. Калі сур'ёзна, я за роўнасць і справядлівасць. Я за тое, што месцы ў грамадскім транспарце трэба саступаць дзецям, старым людзям, інвалідам і цяжарным, а віпаў трэба біць дручком, каб не забываліся пра справядлівасць і роўнасць.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 16, 2017|09:09 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

2017. Аскера і сітуацыя

Вядомасць – справа рызыкоўная. Вальтэр не дарма казаў, што згодны атдаць 200 гадоў паслясмяротнай славы за добрую працу страўніка. Можна і больш паслясмяротнай славы раздаць, каму яна трэба такая – паслясмяротная. Думаю і прыжыццёвай славай варта дзяліцца. Магу падзяліцца славай, якой мяне ўзнагародзіў свежы тыднёвік «Літаратура і мастацтва». Журналістка Валерыя Аскера ўславіла мяне, напісаўшы: «Адам Глобус прынёс наогул некалькі работ 1958 года, звязаных з вокнамі». Славы, як бачыш не многа, але ж яна ёсць. Я і сапраўды прынёс 11 работ на выставу прысвечаную 950-годдзю Мінска. Усе работы звязаны з вокнамі, бо выстава называецца «Вокны Мінска». Добрыя людзі зрабілі для некаторых работ рамы і развесілі іх у галерэйных залах, куды і завітала спадарыня Аскера. Завітала, паглядзела і напісала пра 1958 год. Калі паверыць Аскеры, дык як я толькі нарадзіўся, адразу схапіўся за пэндзлі і пачаў маляваць вокны. За тры месяцы свайго жыцця ў далёкім 1958 годзе я пасьпеў намаляваць 11 твораў на палатне і паперы. Малайчына! Што тут яшчэ скажаш? Слава толькі такая дурная і бывае, скажу я табе па-сяброўску. Не верыш? Тады я працытую не адзін сказ Аскеры, а два: «Адам Глобус прынёс наогул некалькі работ 1958 года, звязаных з вокнамі. Такая ж сітуацыя была з прыгожымі светлымі творамі Георгія Іванова». Іваноў, як і я, пачаў творчы працэс адразу пасля нараджэння, калі паверыць Валерыі. Толькі нельга ёй верыць. Дарэчы, шмат каму, хто зараз папісвае пра сучаснае мастацтва, верыць нельга зусім.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 16, 2017|08:57 pm]
Адам Глобус
[Tags|]

Адам Глобус "Холад" 2017 год. Папера, акрыл 30х21 см.

lc-1609-17.jpg
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 16, 2017|08:49 pm]
Адам Глобус
[Tags|, ]

Рэмбо і шэрая брашура

Леанід выпусціў брашуру пра народнага паэта Максіма. Брашура выйшла ў слізкай вокладцы, зробленай у турэмна-шэрых танах. Вясёлага мала ў падобных выданнях. На нешта захапляльнае я і не спадзяваўся, але пад вокладку зазірнуў. А раптам… Кнігі – сустрэчы з нечаканым! Прынамсі, так нас вучылі ў школе. І што я пабачыў? Прачытаў, што Рэмбо – французскі паэт; а яшчэ, што ён – крайні індывідуаліст. Гэта першае і апошняе, пра што я даведаўся з брашуры самадзейнага вучонага Леаніда. Зрэшты, гэта ўсё, што варта ведаць пра стыль і ўзровень шэрай брашуры.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 15, 2017|10:10 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1980. Быкаў, Караткевіч і Мехаў

Караткевіч і Быкаў па-рознаму бачылі сябе ў літаратурным працэсе. Быкаў уяўляў сябе гэткім самотным дубам-волатам у бязмежным полі. На сустрэчах з чытачамі ён падкрэсліваў гэтую самотнасць, казаў, што пісьменнік мусіць быць адзінокім, і сам ён не бачыць у наступных пакаленнях паслядоўнікаў і вучняў. Караткевіч пры ўсёй амбітнасці не забываўся сказаць добрае слова пра сяброў і калег. На дурнаватае пытанне: “Калі раптам вас не стане, дарагі Ўладзімір Сямёнавіч, хто будзе пісаць беларускую гістарычную прозу?” Караткевіч заўсміхаўся і адказаў: “Я магу нават сёння спакойна памерці, бо наш паважаны Ўладзімір Мехаў піша выдатную прозу на гістарычныя тэмы”. Ці была ў адказе Караткевіча іронія? Думаю, што не было, ён і сапраўды высока цаніў кнігі Мехава.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 15, 2017|10:01 am]
Адам Глобус
[Tags|]

1994. Алік і Талін

Алік піў моцна. Можна казаць, што піў ён страшна. Высмоктваў з рыльца бутэльку гарэлкі і падаў. Спаў на падлозе восем гадзін. Прачынаўся і высмоктваў наступную паўлітроўку. Жонка забірала назапашаную гарэлку і зачыняла соннага Аліка ў кватэры, каб спыніў запой. Алік вылазіў на вуліцу праз фортачку. Ён спрабаваў адчыніць акно, але не мог. Ён вылез праз фортачку ў адных трусах. Так у трусах і прайшоў праз увесь Талін да маці. Маці пагладзіла сына па галаве і наліла гарэлкі. Алік піў восем дзён. Піў, ажно пакуль у яго з горла не пацякла чорная слізь. Ён падумаў, што яму капец і піць перастаў. Чорная слізь так напалохала п'яніцу, што Алік год прахадзіў па Таліну цвярозым, а потым зноўку накупляў гарэлкі і напіўся да чорнай слізі.
СпасылкаПракамэнтаваць

(бяз тэмы) [Врс. 14, 2017|09:45 am]
Адам Глобус
[Tags|]

*

Яйка – твор мастака кераміста.
СпасылкаПракамэнтаваць

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]